Borðtennismaður mánaðarins er Sindre Åteigen
Í febrúar er það Sindre Åteigen, landsliðsþjálfari Íslands frá því í ágúst 2025, sem hlýtur nafnbótina borðtennismaður mánaðarins. Sindre heldur (nánast) mánaðarlegar æfingabúðir fyrir íslenskt landsliðsfólk hér á grundu en starfar einnig sem yfirþjálfari norska borðtennisfélagsins B72 í Lørenskog, sem er rétt við höfuðborgina Osló.
Útsendari Borðtennissambandsins greip Sindre á landsliðsæfingu í TBR í janúar til að spjalla og vildi fyrst fá að að heyra hvað hann hefur lært um íslenskan borðtennis á fyrstu mánuðum sínum í starfi:
„Að áhuginn á borðtennis er gríðarlegur hjá leikmönnunum og fólkinu sem ég hef kynnst. Áhuginn og viljinn til að læra er mjög mikill. Grunnurinn að framtíðarvexti er án efa til staðar. Það eru auðvitað mörg atriði sem þarf að bæta, en ég tel að við séum á réttri leið. Við þurfum fleiri félög, stærri félög, fleiri leikmenn og fleiri þjálfara. Fyrsta markmið Íslands gæti verið að ná Noregi hvað varðar fjölda félaga, leikmanna og þjálfara. Að mínu mati er það mjög raunhæft.“
Hvar, hvenær og hjá hverjum byrjaðir þú að æfa borðtennis?
„Ég byrjaði að spila þegar ég var 14 ára í B-72, rétt utan við Osló. Ég spilaði þar þar til ég varð þjálfari árið 2006, og síðan þá hef ég starfað sem þjálfari í fullu starfi.”
Hvaða gúmmí notar þú?
„Þar sem ég spila ekki lengur nota ég ekki neitt fast gúmmí. Ég er með samning við Stiga og prófa því reglulega mismunandi gúmmí frá þeim.”
Ertu með einhverja hjátrú eða hefðir fyrir leiki?
„Hjátrú, nei. Hefðir snúast frekar um undirbúning, og það fer mjög eftir því hvers konar leik ég er að coach-a. Undirbúningur í borðtennis er eitthvað sem margir eru mjög slakir í; fáir nýta tímann sinn í að greina andstæðinga og skipuleggja æfingar dagana fyrir leik út frá þeim leikmönnum sem þeir vita að þeir muni mæta. Ég reyni því að vera skrefi á undan þar. Ef við vitum hverjum við mætum í deildinni, þá eru allar æfingar síðustu vikuna fyrir leik skipulagðar út frá þeirri taktík sem ég hyggst nota.”
Hver er uppáhalds borðtennis-sigurinn þinn?
„Erfitt að benda á einn ákveðinn sigur, en það var auðvitað mjög gaman þegar Noregur sigraði Frakkland 3–1 á EM unglinga með þremur leikmönnum frá B-72 [innskot fréttaritara: Árið 2017 í Portúgal, þar sem Sindre var einn norsku þjálfaranna]. Annars hefur það alltaf verið ánægjulegt að vinna til verðlauna á alþjóðavettvangi. Af einstökum sigrum stendur konungsbikarinn sem Rebekka Carlsen vann 14 ára (sú yngsta í sögu Noregs) líklega upp úr sem sá skemmtilegasti.” Hér vísar Sindre til sigurs leikmanns síns í meistaraflokki kvenna á Noregsmeistaramótinu í borðtennis – hvar verðlaunin kallast konungsbikarinn.
Áttu góða sögu úr borðtennisferð?
„Engar sem henta á prenti.”
Hver er þín erlenda borðtennisfyrirmynd?
„Liu Guoliang, fyrir strategíska vinnu hans og heildræna hugsun um borðtennis. Hugmyndin um að breiða borðtennis út til alls fólks, um allan heim, ásamt gríðarlega mikilli skuldbindingu gagnvart sínum eigin leikmönnum. Hann hefur hæfileikann til að hugsa stórt, en gleymir samt aldrei daglegu vinnunni.”
Eru einhverjir leikmenn eða þjálfarar sem hafa haft áhrif á þig?
„Nokkrir. Halvor Aarås var minn fyrsti þjálfari og kenndi okkur frá fyrsta degi að það þyrfti að leggja hart að sér og æfa mikið. Tom Johansen var næsti þjálfari minn og byggði áfram á hugmyndum Aarås og gerði skýrar kröfur til okkar á æfingum. Ef maður æfði með honum og lagði sig ekki nægilega fram, fékk maður skýr skilaboð um að hækka gæðin. Peter Nilsson [innsk: síðasti landsliðsþjálfari Íslands] var síðasti þjálfarinn minn sem leikmaður, og sá sem ég hóf þjálfaraferilinn minn með, og af honum hef ég lært mikið. Sem þjálfari hefur Huang Baolin án efa haft mest áhrif á mig, með þekkingu á borðtennis sem fáir geta jafnað.”
Af hverju er borðtennis besta íþróttin?
„Sem betur fer er ekkert eitt rétt svar við því. Fyrir mér er það mikilvægasta við alla íþróttaiðkun að hafa gaman af íþróttinni, og mismunandi íþróttir höfða til mismunandi fólks. Þess vegna er það hlutverk okkar að kynna borðtennis betur en aðrar íþróttir, svo sem flestir á Íslandi fái tækifæri til að kynnast íþróttinni og finna gleði sína í henni.”
Að lokum bað fréttaritari Sindre að deila því með okkur hvers hann hlakkaði mest til varðandi íslenskan borðtennis:
„Að sjá leikmennina bæta sig með mikilli vinnu. Þegar ég byrjaði hér ræddi ég við nánast alla leikmenn og spurði þá hversu mikið þeir æfðu. Þegar það er svo borið saman við hversu mikið jafnaldrar þeirra erlendis æfa var ekkert skrýtið að við værum með lakari árangur. Þess vegna hlakka ég mikið til að sjá árangurinn af aukinni vinnu. Ég sé nú þegar miklar framfarir hjá mörgum leikmönnum. Ingi er að bæta sig, Vala hefur náð mjög góðum alþjóðlegum árangri, og fleiri leikmenn eru tilbúnir að ferðast til að afla sér reynslu.”
BTÍ þakkar Sindre fyrir skemmtilegt viðtal og góð störf hingað til!
Lesendur eru jafnframt hvattir til að halda áfram að senda inn tilnefningar, til að styðja við góða umfjöllun árið 2026.
